‘Jeroen, ik heb een bijzonder berichtje gekregen.’
Ze laat me haar telefoon zien.
Er was een wedding event geweest, met verschillende leveranciers uit de trouwbranche en ik als trouwambtenaar. De meeste leveranciers doen daar dan iets mee op hun socials. Een reel, een fotootje, een berichtje. Over hoe tof het wel weer niet was.
Was het ook. Maar daar gaat het even niet om.
Eén van de collega’s had mij in een bericht getagd met ‘babs zonder insta’. Prima. Mooi dat er aan me wordt gedacht, ook al heb ik geen zakelijk account.
Maar dan …
Er is dus een collega-babs, die niets met het event van doen heeft, die niet eens iets met de trouwlocatie heeft, begreep ik, die dan een privé-berichtje stuurt naar de eigenaar van die locatie. Met deze tekst: ‘Een babs zonder insta!?!?!’ En dan met zo’n emoji van een schreeuwend gezicht erachter, om aan te geven dat ze erg geschrokken is.
Daar schrok ik dan weer van!
Ik vraag me dan af wat iemand ertoe beweegt om zo’n opmerking te maken. Is het om mij te kleineren? Om zichzelf maar vooral te profileren naar de trouwlocatie toe? Want haha, een babs zonder insta, dat kan geen professionele babs zijn. Vraag mij volgende keer voor jullie event. Ik kan jullie tenminste wel taggen.
En ik ben dan ook nieuwsgierig naar de persoon achter die opmerking.
Zou het zo’n type zijn die 23 jaar data entry heeft gedaan bij een bank, de vijftig nadert en zichzelf als mensenmens omschrijft en als iemand die goed is met teksten omdat ze vroeger nooit genoeg had aan de twee pagina’s in de poëziealbums van haar vriendinnen, die nu een carrièreswitch heeft gedaan, het boek ‘marketing met social media’ heeft gelezen (die een vriendin nog had liggen uit 2016) en die intussen al 3 ceremonies heeft geleid!
Of een jonger type?
Zo iemand die je niks wijsmaakt op de socials, die OMG als omschrijving bij haar profielfoto heeft staan, die al 8 jaar zoekt naar wat ze precies wil gaan doen in het leven, van wie vriendinnen eens hebben gezegd ‘dat is net iets voor jou, dat babsen, jij praat altijd zo makkelijk’, die opnieuw helemaal enthousiast is, het eindelijk heeft gevonden, want ze houdt van de liefde, en die het babsen direct als een fulltime baan aanvliegt, met bijpassende tarieven omdat het schrijven van zo’n speech toch echt wel weken voorbereiding kost!
Benieuwd.
Want zou zo iemand weten dat er ook een leven buiten insta is?
Dat er zoiets bestaat als mond-tot-mondreclame?
Zou zij ook 25 ceremonies doen in de komende maanden?
Ik heb niks tegen Instagram of welk ander social media-kanaal dan ook. Ik hang er zelf ook rond. En eerlijk: het zakelijke account heb ik negen jaar geleden al eens aangemaakt, maar als ik dan zo’n berichtje te lezen krijg – een babs zonder insta?!?!? – dan voel ik weinig enthousiasme om iets met dat account te gaan doen …
Gelukkig weet de eigenaar van de trouwlocatie een passend antwoord te geven, zoals ik krijg te lezen. Want nee, zakelijk zit deze babs niet op Insta. Want: ‘Dat heeft deze babs niet nodig.’
