Gisteravond had ik een kennismakingsgesprek met een stel uit het hoge midden van het land. Heerlijk nuchter stel.
Ze trouwen in 2027.
‘Maar wij hoeven geen ambtenaar op ons feestje’, hadden ze me gemaild, met een knipoog. Oftewel: we gaan een dag eerder naar het gemeentehuis voor de handtekening, de ceremonie doen we vervolgens op onze trouwdag. En: willen we op een manier doen die bij ons past.
Ze waren gaan googelen. Naar ceremoniesprekers met humor. Want het mocht wel lekker luchtig zijn allemaal. ‘Maar’, zo zei de vrouw, ‘dan kom je op sites terecht van ceremoniesprekers die te grappig zijn. En toen zagen we die van jou …’
Kun je als ceremoniespreker te grappig zijn?
Haar opmerking bleef me bij. Want deze aanstaande bruid heeft niet alleen precies in de smiezen hoe ze het straks wil hebben, maar ook hoe de wereld der babsen in elkaar zit. Want er mag best een keer worden gelachen tijdens een ceremonie, graag zelfs, maar het hoeft geen grote comedyshow te zijn. Tenminste: zo sta ik er in.
Uiteindelijk is en blijft de ceremonie een heel intens moment. Het moment dat je naar elkaar toe uitspreekt dat je voor elkaar kiest, in het bijzijn van de mensen die je dierbaar zijn. Dat is klein, kwetsbaar, liefdevol!
En ik denk daarom ook dat ze bij mij wel een klik vonden.
Ik ben geen clown.
Ik ben geen cabaretier.
Ik ben al helemaal geen moppentapper.
En prima als anderen dat wel willen zijn, hè. Want iedere ceremoniespreker heeft ongetwijfeld een eigen stijl. Dat is alleen maar mooi. Dan heb je als bruidspaar ook wat te kiezen. Maar ik ben in ieder geval niets meer dan Jeroen.
Gisteren schreef ik hier gekscherend over mijn elevator pitch, mijn ‘verkooppraatje’. Dat ik die maar niet gevonden kreeg. Maar misschien komt die er wel op neer dat het tijdens een ceremonie nooit om mij draait. Ik ben degene die leidt, maar het bruidspaar staat centraal. Altijd.
Het is geen Jeroen-show, het is jullie show.
Ik praat. Maar als jullie gasten tijdens de ceremonie lachen, lachen ze feitelijk niet om mij, maar lachen ze om jullie. Omdat ik dingen vertel en gebruik die jullie tegen me hebben gezegd of die mij aan jullie zijn opgevallen tijdens ons gesprek.
Ik moet blijven schrijven
Fijn, zo’n kennismakingsgesprek met een stel. Van elk gesprek word ook ik weer iets wijzer over mezelf. De toekomstige bruid vertelde dat ze mijn hele site uitvoerig gelezen had. Kijk, ook daar heb ik wat aan.
Ik moet geen elevator pitch gaan bedenken, geen korte tekst wat mij onderscheidt. Nee, ik moet hier lekker blijven schrijven!
