Even voorstellen: Jeroen Vissers, zelfstandig trouwambtenaar uit ‘Bramenland’

Wat een toffe, ontspannen ceremonies heb ik de afgelopen maand weer achter de rug als zelfstandig trouwambtenaar. En wat een fijne bruidsparen heb ik mogen trouwen. Zo veel mooie verhalen mogen vertellen. En zo veel leuke verhalen té vertellen daardoor weer op deze plek.

Te beginnen maar eens met die bruiloft in Diepenheim.

Diepenheim, Jeroen, dat is Overijssel. Het land van de Tukkers. Wat doet jij als Brabantse jongen daar?

De huwelijksceremonie in Diepenheim was bij De Woeste Wieven op Erve Bonkert in Diepenheim. Supermooie locatie! Foto komt trouwens van de site van de locatie. Zo mooi maak ik ze zelf écht niet 😉

Weet je wat ik merk?

Dat veel mensen buiten Noord-Brabant het Brabants wel gezellig vinden klinken. Ik zeg dat altijd bij een kennismaking: als je mij als jullie trouwambtenaar willen hebben, krijg je er mijn accent bij. Dat wil zeggen: mijn zachte g.

En altijd zeggen ze dan: leuk!

Dit stel, allebei in de veertig, had dat in ieder geval wel. Ze hadden gegoogeld, waren bij mij uitgekomen, waren enthousiast geworden en na een korte kennismaking over de telefoon gold dat van beide kanten.

En toch merkte ik, bij de ceremonie in Overijssel, dat we als Noord-Brabanders bij de jongere bewoners van ‘buiten de provincie’ nog wat aan onze pr moeten doen.

Bij het gesprek dat aan de ceremonie voorafging was ook de jongste zoon thuis. Ik was er met de motor heen gereden. Dat vond hij sowieso al cool, want zijn moeder had vroeger zelf een naked bike gereden. Maar dat ik ook nog eens helemaal uit ‘Bramenland’ kwam, dat maakte misschien wel de meeste indruk.

Ik corrigeerde hem maar niet.

Brabant.

Brabenland.

Ach …

Toen zijn ouders hem uitlegden dat Noord-Brabant dat deel van het land is, waar je doorheen rijdt als je naar België gaat, greep ik wel even in. Hallo, wij zijn méér dan een doortrekplek!

Wij hebben de Peel, de Meierij, de Kempen. Wij zijn de Brainport van Nederland en snel ook van Europa. Wij hebben houdoe. Wij zijn feestvierders. Staan vrij in het leven. En als alles donker is in de wereld, brandt er bij ons nog licht!

Tijdens de ceremonie haalde ik dat foutje in de opvoeding nog maar eens even aan.

Weer had de jongen het daarna over ‘Bramenland’. Met een grote lach nu. Hij wist donders goed dat hij de naam van de provincie aan het verhaspelen was.

Ik speelde het spel mee.

‘Jullie weten wél waar Brabant ligt, toch’, vroeg ik aan de andere twee kinderen, die iets ouder waren.

Zeker wel, knikten ze.

‘En jullie weten natuurlijk ook al wat de hoofdstad van Brabant is?’

Ja, dat wisten ze ook: ‘Limburg!’

Overijssel. Het is anderhalf uur rijden vanaf waar ik woon. Maar wat mij betreft, ga ik er vaker trouwen. Ze houden er van de Brabantse gezelligheid!

Al overweeg ik wel een brief te schrijven naar alle scholen in Diepenheim en omgeving. Of ze toch eens wat meer aandacht aan onze mooie provincie willen schenken 😉

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *