Trouwambtenaar Jeroen

Als jullie trouwambtenaar wil ik straks alles van jullie weten. Wie jullie waren, wie jullie zijn en hoe jullie samen zijn, als stel. Natuurlijk mogen jullie dan ook alles van mij weten.

Ik ben opgericht in 1973. Getrouwd. Vader van twee dochters. Baasje van boxer Cato. En in het dagelijks leven met mijn 1,97 meter misschien wel de grootste schrijver van Nederland.

En trouwambtenaar dus?

Yes. Ik zit al meer dan vijftien jaar in een cabaretgroepje , schrijf al ruim tien jaar columns met een knipoog en sta regelmatig ergens wat te presenteren. Maar trouwambtenaar worden? Nee, geen moment aan gedacht.

Totdat twee stellen me, de een heel jong, de ander in de veertig, onafhankelijk van elkaar, vroegen of ik hen wilde trouwen. Ehm … ja, zei ik, wat een eer. Lijkt me superleuk.

Ik heb een training gevolgd, ben naar verschillende ceremonies gaan kijken, heb ervaren trouwambtenaren gesproken en dacht heel eigenwijs: ik ga het gewoon op mijn manier doen. Met liefde. En met humor.

Leve de liefde én de lach!

Na de eerste van die twee stellen getrouwd te hebben, wist ik gelijk: dit wil ik vaker doen. Want dit is zo in mijn straatje. En zo gaaf. Zo gaaf. Maar dan ook echt: zo gaaf. Het entertainen. Het ontroeren. Het raken. Het geluk. De liefde. De lach.

Dus droombaan gevonden? Check.

Na die eerste twee bruiloften is het balletje hard gaan rollen. Heel veel stellen, jong en oud, zitten niet persé meer te wachten op een traditionele ceremonie, waarbij de ambtenaar als een kopieerapparaat de teksten oplepelt die zij hem tijdens het gesprek hebben toevertrouwd.

Nee, die willen een ambtenaar die hen verrast. Die iedereen er bij betrekt. Die het liefdevol maakt, maar ook zorgt dat er wordt gelachen. Die zorgt dat het jawoord niet alleen het ceremoniële opstapje naar het feest is, maar van zichzelf al een feest is. Voor het bruidspaar én alle gasten.

Die trouwambtenaar wil ik zijn.